Би

Би шүлэгчин гэдэг нэр өөртөө өгсөн.
Хэн ч надад өгөөгүй,
хэн ч намайг тэгэж боддоггүй:
Гэхдээ сэтгэлдээ би шүлэгчин.
Өөрөө өөртөө шүлэгчин...
Өөрийнхөө амьдралын найруулагч.
Хэлэх үг болгоныхоо зохиолч.
Хийсвэр ухааны боловсруулагч.
Гоё бичдэггүй, муухай бичигтэй,
Өөрийн бичгийн хэвний үүсгэвэр...

Сэтгэгдэл (2)

Ээжийнхээ захидлыг дэлгээд удаан гэгч  уншиж сууна.  Ээжийн минь захидал амар мэндийн үгтэй. Ойр дотно ахан дүүс, төрөл садны  бие тэнхээ, ажил,  амьдрал, эх орон, цаг улирлын байдал гээд  уртаа урт.   Яасан  уйгагүй вэ?    Амар мэндээ солилцсон  үгс чинь  ахархан   бодоход олон  мэт санагдавч  үр хүүхдээ,  ахан дүүсээ,   хотол олноо, нутаг орноо  багтаадаг  тэнэгэр сэтгэлийн  тань илэрхийлэл  ажээ.

Сэтгэгдэл (7)

Сараа урд шөнө хүүхдүүдээ зүүдлээд өглөө босохоосоо өмнө чаддагаараа дэрээ баахан норгож аваад босов. “Заяа бас л ирж хоносонгүй дээ” гэж бодсоор ажил руугаа гарлаа. Сараа, Заяа хоёр монголд байхдаа цуг ажилладаг байлаа. Сараа бол царай зүсээр муугүй, хамт олондоо нэр хүндтэй. Түүнийгээ дагаад яриа хөөрөөтэй,  гэр бүл, үр хүүхдэдээ хайртай.

Сэтгэгдэл (5)

Өглөөний сэрүүлэгт хөөгдөн гарч өдөржингөө ажил төрлөө бужигнуулаад  шөнийн нойрондоо  дийлдэн  орлуугаа шургаж  “аз жаргал” абугайг  харь нутгаас эрж бэдэрсээр.., Аз  жаргал хэмээх үл гүйцэлдэх юм ярилаа  гэж бүү бодоорой. Энэ тухай нэг удаа ч болохноо бодож байх хэрэгтэй  санагддаг.

Сэтгэгдлээ үлдээнэ үү!